Introduction
Jan Pankratowicz (ur. 1870 w Klecku, zm. 31 stycznia 1938 w Mińsku) – kapłan prawosławny, nowomęczennik.
O jego dzieciństwie i młodości brak danych. Wiadomo, że w latach 20. i na początku lat 30. XX wieku pełnił funkcję proboszcza parafii Opieki Matki Bożej we wsi Czyżewiczi, obecnie stanowiącej dzielnicę Soligorska. W 1934 jego parafia została zamknięta. Wówczas kapłan zaczął prowadzić wędrowną działalność duszpasterską, poruszając się od wsi do wsi, nakłaniając chłopów do odważnego wyznawania wiary prawosławnej i do składania podpisów pod petycją z prośbą o otwarcie cerkwi. Z tego powodu został aresztowany 23 sierpnia 1937 i skazany przez trójkę NKWD na śmierć. Kapłan odmówił zrzeczenia się kapłaństwa, co mogło uratować go przed najwyższym wymiarem kary. Został rozstrzelany w Słucku 6 października 1937.
15 marca 1989 został całkowicie zrehabilitowany. 28 października 1999 kanonizowany przez Egzarchat Białoruski Patriarchatu Moskiewskiego jako jeden z Soboru Nowomęczenników Eparchii Mińskiej. Od 2000 jest czczony w całym Rosyjskim Kościele Prawosławnym.
Bibliografia
- J. Charkiewicz, Święci ziemi białoruskiej, Bratczyk, Hajnówka 2006, ISBN 83-88325-76-0.