The basics
Quick facts
Gender:
Male
Places:
Work field:
Birth:
30 January 1957(Kragujevac, Šumadija District, Serbia, Federal Republic of Yugoslavia)
Biography menu
Menu

Jump to

Introduction Kariera szachowa Przypisy Bibliografia Linki zewnętrzne
The details
Biography

Introduction

Dragan Barlov, serb. Драган Барлов (ur. 30 stycznia 1957 w Kragujevcu) – serbski szachista, arcymistrz od 1986 roku.

Kariera szachowa

W drugiej połowie lat 80. XX wieku należał do ścisłej czołówki jugosłowiańskich szachistów. W 1986 r. zdobył w Budvie tytuł indywidualnego mistrza kraju, wystąpił również w narodowej drużynie na szachowej olimpiadzie w Dubaju (po raz drugi na olimpiadzie, ale w drużynie Jugosławii-B, wystąpił w 1990 r. w Nowym Sadzie). Był również dwukrotnym (1982, 1989) brązowym medalistą mistrzostw Jugosławii. W 1989 r. odniósł największy drużynowy sukces, zdobywając z Hajfie tytuł wicemistrza Europy.

Do największych jego sukcesów indywidualnych należy dzielone I m. (wspólnie z Petarem Popoviciem) w turnieju strefowym w Pucarevie w 1987 r. i awans do turnieju międzystrefowego w Zagrzebiu, w którym zajął XV m.. Inne sukcesy na arenie międzynarodowej:

  • 1975 – Hallsberg (dz. I m. wspólnie z Jewgienijem Władimirowem),
  • 1983 – Zurych (dz. I m. wspólnie z Jaime Sunye Neto, Stefanem Kindermannem i Ricardo Calvo Minguezem),
  • 1985 – Soczi (dz. II m. za Jewgienijem Swiesznikowem, wspólnie z Lwem Psachisem),
  • 1989 – Mendisio (dz. I m. wspólnie z Ognjenem Cvitanem),
  • 1990 – Norymberga (I m.), Biel (turniej B, dz. II m. za Kevinem Spraggettem, wspólnie z Danielem Camporą i Mają Cziburdanidze),
  • 1991 – Caorle (dz. I m. wspólnie z Slobodanem Martinoviciem),
  • 1992 – Mesa (dz. I m. wspólnie z Henry Urdayem Cáceresem),
  • 1993 – Las Palmas (turniej B, I m.),
  • 1994 – Las Palmas (turniej open, dz. II m. za Ivanem Moroviciem Fernandezem, wspólnie z Ianem Rogersem, Rusłanem Pogorełowem, Igorem Chenkinem i Davidem Garcią Ilundainem),
  • 1996 – Las Palmas (turniej open, dz. II m. za Borysem Gulko, wspólnie z Anthony Milesem, Felixem Izetą Txabarrim, Olegiem Romaniszynem, Anatolijem Wajserem i Luisem Galego),
  • 2002 – Poio (dz. I m. wspólnie z Azerem Mirzojewem i Kimem Pilgaardem), Padron (dz. II m. za Olegiem Korniejewem, wspólnie z Azerem Mirzojewem),
  • 2008 – Las Palmas (dz. I m. wspólnie z Jose Garcią Padronem).

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1987 r., z wynikiem 2555 punktów dzielił wówczas 42-48. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 4. miejsce wśród jugosłowiańskich szachistów.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne