Stefan
Russian Orthodox bishop

Stefan

The basics
Quick facts
Intro
Russian Orthodox bishop
A.K.A.
Stepan Protsenko, Стефан, Степан Проценко
Gender:
Male
Places:
Work field:
Birth:
15 August 1889(Kharkov Governorate, Little Russian Governorate-General, Russian Empire)
Death:
6 June 1960(Kharkiv, Kharkiv Oblast, Ukraine)
Star sign:
Biography menu
Menu

Jump to

Introduction Życiorys Przypisy Bibliografia
The details
Biography

Introduction

Stefan, imię świeckie Stepan Maksimowicz Procenko (ur. 3 sierpnia/15 sierpnia 1889 w Palejewce, zm. 6 października 1960 w Charkowie) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia ukraińskiego.

Życiorys

Ukończył studia w instytucie agronomicznym i przez kilka lat był jego wykładowcą. Następnie podjął naukę w Kijowskiej Akademii Duchownej; do jej zamknięcia w 1918 ukończył trzy lata studiów teologicznych. W 1922 ukończył studia historyczne w instytucie historyczno-filologicznym w Nieżynie. 5 marca tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie jako celibatariusz z rąk biskupa Pachomiusza (Kiedrowa) i został proboszczem parafii Trójcy Świętej w Nosowce (obwód czernihowski). Jeszcze w tym samym roku złożył wieczyste śluby mnisze i został podniesiony do godności archimandryty.

26 sierpnia 1926 miała miejsce jego chirotonia biskupia, po której został wikariuszem eparchii czernihowskiej z tytułem biskupa konotopskiego. Jako główny konsekrator w chirotonii wziął udział metropolita niżnonowogrodzki i arzamaski, zastępca locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego Sergiusz. W tym samym roku został administracyjnie zmuszony do zamieszkania w Charkowie i niewyjeżdżania z miasta. Najpóźniej w 1931 został uwięziony. Zwolniony w roku następnym, został ordynariuszem eparchii czernihowskiej z tytułem biskupa czernihowskiego i kozieleckiego. W 1936, po masowej likwidacji parafii prawosławnych w eparchii czernihowskiej, biskup Stefan został aresztowany i uwięziony w łagrze w Kraju Krasnojarskim, gdzie przebywał do 1942.

W 1942 został zwolniony z łagru i mianowany arcybiskupem ufijskim. Brał udział w Soborze Biskupów, który wybrał, po prawie dwudziestoletniej przerwie, nowego patriarchę moskiewskiego i całej Rusi – dotychczasowego locum tenens Patriarchatu metropolitę Sergiusza. W 1944 został przeniesiony na katedrę połtawską i krzemieńczucką, zaś po roku - na katedrę charkowską. W 1959 otrzymał godność metropolity. Zmarł w roku następnym.

Przypisy

Bibliografia