Jerzy Jedlicki

Jerzy Andrzej Jedlicki (ur. 14 czerwca 1930 w Warszawie) – polski historyk idei, profesor nauk humanistycznych, działacz opozycji w okresie PRL.

W latach 1952–1968 był członkiem PZPR. W 1952 ukończył studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Uzyskiwał następnie stopnie doktora i doktora habilitowanego. W 1989 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Zawodowo związany z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Specjalizuje się w historii kultury wieków od XVIII do XX i w historii społecznej. Został także członkiem Collegium Invisibile.

Od 1948 należał do Związku Walki Młodych, a następnie do Związku Młodzieży Polskiej. W 1953 wstąpił do PZPR, którą opuścił w 1968 w ramach protestu wobec wydarzeń marcowych. Był jedynym pracownikiem Instytutu Historii PAN, który wówczas zrezygnował z członkostwa w partii. Brał udział w dyskusjach w ramach Klubu Krzywego Koła. Był sygnatariuszem Memoriału 101, będącego wystąpieniem polskich intelektualistów przeciwko zmianom Konstytucji PRL. Od 1977 zajmował się organizacją Uniwersytetu Latającego, był członkiem założycielem, wykładowcą i członkiem rady programowej Towarzystwa Kursów Naukowych. Jako wykładowca klubu dyskusyjnego współpracował ze Studenckim Komitetem Solidarności, uczestniczył w Konwersatorium "Doświadczenie i Przyszłość". W 1980 wstąpił do "Solidarności". Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres od grudnia 1981 do lipca 1982. Po zwolnieniu publikował w pismach drugiego obiegu, m.in. w "Tygodniku Mazowsze".

W III RP zaangażował się w działalność m.in. Pen Clubu. Został też przewodniczącym rady programowej Stowarzyszenia Przeciwko Antysemityzmowi i Ksenofobii Otwarta Rzeczpospolita.

W 2009 otrzymał Nagrodę im. Jerzego Giedroycia (za książkę Dzieje inteligencji polskiej do roku 1918 napisaną wspólnie z Maciejem Janowskim i Magdaleną Micińską). W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 wyróżniony Nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (w kategorii nauki humanistyczne i społeczne).

• Klejnot i bariery społeczne: przeobrażenia szlachectwa polskiego w schyłkowym okresie feudalizmu, Warszawa 1968
• Błędne koło 1832–1864, Instytut Historii PAN, Warszawa 2008 – w pracy zbiorowej Dzieje inteligencji polskiej do roku 1918
• Jakiej cywilizacji Polacy potrzebują: studia z dziejów idei i wyobraźni XIX wieku, PWN, Warszawa 1988
• Źle urodzeni, czyli o doświadczeniu historycznym, Aneks, Londyn 1993
• Świat zwyrodniały. Lęki i wyroki krytyków nowoczesności, Sic!, Warszawa 2000

• Jerzy Jedlicki – wykaz publikacji w Litdok – Europa Środkowo-Wschodnia, Herder-Institut (Marburg). [dostęp 2012-04-06].