Ivan Komarenko

Iwan Komarenko, ros. Иван Комаренко; Iwan Komarienko, (ur. 12 kwietnia 1976 w niżnieilimskim rejonie obwodu irkuckiego) – polsko-rosyjski piosenkarz, aktor i osobowość medialna.

W latach 2002–2007 wokalista zespołu Ivan i Delfin, z którym wydał dwa albumy studyjne: Ivan i Delfin (2004), jak również jego reedycję pt. Czarne oczy (2005) i Dwa żywioły (2006) oraz reprezentował Polskę w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji (2005). Od 2007 artysta solowy, wydał dwie płyty: Tango Saute (2010) i Sens życia (2014).

Urodził się w miejscowości Niżnia-Ilimsk, jest pierwszym synem pół Rosjanki i pół Koreanki (Galiny Stiepanowej) oraz Gruzina. W dzieciństwie, z powodu konfliktu rodziców, wyprowadził się z matką do Rudnogorska, gdzie mieszkali jego dziadkowie. Ma przyrodniego brata Siergieja z drugiego małżeństwa matki, które również zakończyło się rozwodem. W wieku ośmiu lat trafił do szpitala wskutek wyziębienia organizmu po wpadnięciu do studzienki kanalizacyjnej.

Mając 14 lat, występował publicznie w miejskim domu kultury na dyskotekach, grając z zespołem „Metronom” pochodzącym z Karagandy. W 1991 wyprowadził się z domu rodzinnego i rozpoczął naukę w Średniej Szkole Muzycznej w Bracku na wydziale instrumentów dętych, gdzie ćwiczył grę na trąbce. Również w 1991 przyjechał do Polski na pielgrzymkę Jana Pawła II. Postanowił zamieszkać w kraju, jednak przez brak odpowiedniej wizy musiał wracać do Rosji. Po pewnym czasie zamieszkał w podwarszawskich Laskach, gdzie – w zamian za jedzenie i ubranie – opiekował się podopiecznymi Zakładu dla Niewidomych. W wieku 17 lat przeniósł się do Irkucka, gdzie uczył się na wydziale piosenki estradowej. Później wyjechał do Moskwy, gdzie opiekował się przyjaciółką chorującą na stwardnienie rozsiane. Następnie przeprowadził się do Polski, gdzie przez rok uczęszczał do szkoły języka polskiego dla cudzoziemców we Wrocławiu, a po jej ukończeniu podjął studia na Wydziale Filologii Języka Polskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Na piątym roku studiów powrócił do śpiewania, równolegle rozpoczął naukę w trzyletnim studium muzycznym na wydziale piosenki estradowej. W 2009 roku zrzekł się rosyjskiego obywatelstwa stając się bezpaństwowcem. W 2010 otrzymał polskie obywatelstwo.

Działalność z zespołem Ivan i Delfin

W 2002 dołączył do zespołu Ivan i Delfin, którego został wokalistą. W 2005 z piosenką „Czarna dziewczyna” reprezentowali Polskę w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kijowie. W maju wystąpili w półfinale konkursu i zajęli 11. miejsce, przez co nie zakwalifikowali się do finału. Do awansu zabrakło mu czterech punktów. W lutym 2007 odszedł z zespołu, chcąc skupić się na karierze solowej.

Działalność solowa

W 2003 zajął drugie miejsce w konkursie „Drzwi do kariery” organizowanym przez Michała Wiśniewskiego w ramach programu TVN Jestem jaki jestem.

W 2009 wystąpił na XLVI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 2010 wydał pierwszy, solowy album studyjny pt. Tango Saute.

W 2013 wspólnie z kanadyjską fotografką Maggie Habiedą zorganizował międzynarodowy koncert Colours of Love w Toronto, wspierany przez Konsula Generalnego RP Grzegorza Morawskiego oraz kanadyjskiego Ministra Multikulturalizmu Tima Uppala. Przedsięwzięcie zostało nagrodzone listem gratulacyjnym od premiera Kanady, Stephena Harpera. W 2014 wydał drugi, solowy album studyjny pt. Sens życia. W 2015 wspólnie z zespołem No Logo nagrał utwór „I chociaż ptaki odleciały” na rzecz pojednania narodów Europy, Ukrainy i Rosji. Do piosenki został zrealizowany teledysk, który nakręcono w Berlinie, Kijowie, Moskwie, Warszawie oraz w Sejnach. W 2016 zaprezentował piosenkę „That’s What Papa Said” (polskojęzyczna wersja utworu – „Tak mówił Papież”), którą nagrał we współpracy z dziećmi z Afryki. Utwór dedykowany jest papieżowi Janowi Pawłowi II oraz Nelsonowi Mandeli. W tym samym roku wystąpił z afrykańskimi dziećmi na Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie.

Przez kilka lat uczył się tańca nowoczesnego.

Grał Saszę Maksymowicza w serialu TVP2 M jak miłość (2004–2005).

Był finalistą piątej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2007) i zwyciężył w pierwszej edycji programu Polsatu Tylko nas dwoje (2010), partnerując prezenterce pogody Paulinie Sykut. W nagrodę otrzymali m.in. medal od Artura Partyki i wycieczkę do Ameryki Południowej.

W kwietniu 2020 publicznie zadeklarował się jako przeciwnik obowiązkowych szczepień dzieci na choroby zakaźne. Wystąpił też z apelem do prezydenta RP o to, by nie wdrażano w Polsce szczepionki na koronawirusa, gdy ta zostanie wynaleziona. Nazywał obowiązkowe szczepienia „zamachem na wolność narodu polskiego”. Ponadto powielał teorie spiskowe mówiące o tym, że pandemia COVID-19 została rzekomo zaplanowana przez Billa Gatesa i Światową Organizację Zdrowia celem przeprowadzenia przymusowego szczepienia całej ludności.

Albumy studyjne

• Tango Saute (2010)
• Sens życia (2014)

• Iwan Komarenko w bazie IMDb (ang.)
• Iwan Komarenko w baziefilmpolski.pl
• Iwan Komarenko w bazie Filmweb