Introduction
Edward Barszcz (ur. 3 kwietnia 1928 w Małomierzycach koło Radomia, zm. 25 maja 1981 w Warszawie) – polski inżynier budowlany i polityk. Prezydent Krakowa w latach 1978-1980.
Życiorys
Pochodził z chłopskiej rodziny. Ukończył studia na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej. Przez 27 lat pracował na różnych odpowiedzialnych stanowiskach przy budowie kombinatu hutniczego. Jako dyrektor naczelny Zjednoczenia Budownictwa Przemysłowego "Budostal" w Krakowie kierował pracami przy budowie Huty Katowice, unowocześnianiu Huty im. M.Nowotki w Ostrowcu Świętokrzyskim i Huty Zawiercie oraz nadzorował budowy zagraniczne w Libii, Iraku, krajach afrykańskich i Japonii. Autor i współautor wniosków racjonalizatorskich w dziedzinie wykonywania fundamentów pod duże obiekty przemysłowe. Wykładowca na Politechnice Krakowskiej (Organizacja i zarządzanie budową) na Wydziale Budownictwa Lądowego. W okresie od 27 kwietnia 1978 do 20 czerwca 1980 był prezydentem Krakowa i jednocześnie wojewodą krakowskim.
Za czasów jego rządów w Krakowie:
- rozbudowano układ komunikacyjny miasta - ulice Kapelanka, Brożka oraz wiadukt nad torami kolejowymi ulicy Warszawskiej i alei 29 Listopada.
- 4 stycznia 1979 dla samochodów zamknięto Rynek Główny.
- 23 września 1978 Kraków wraz z kopalnią soli w Wieliczce został wpisany na listę UNESCO.
- 12 grudnia 1978 utworzono Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa.
Od 23 czerwca 1980 do 21 listopada 1980 był ministrem budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych w rządach Edwarda Babiucha (zastąpił odwołanego Adama Glazura) i Józefa Pińkowskiego.
Należał do PZPR. W 1981 został wykluczony z partii za nadużycia finansowe. Kilka tygodni później popełnił samobójstwo.
Bibliografia
- Leksykon Historii Polski, 1995